Feeds:
பதிவுகள்
பின்னூட்டங்கள்

 

நான் அன்றைக்கு விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன். ஆமாம் எங்க தெருவுல அடுக்கி வச்ச பொம்மைங்க மாதிரி இருந்த வீடுங்க எல்லாம் கலைஞ்சு போயிருந்துச்சு. மொட்டை மாடி தரையில கிடந்தா அதுல ஏறி விளையாட எவ்வளவு நல்லா இருக்கும்.  அப்படிதான் விளையாடிகிட்டு இருந்தேன். ஆனா, கூட விளையாட மட்டும் யாருமே வரல. எல்லோருமே அழுது கிட்டிருந்தாங்க.  அத்தனை கூட்டத்திலும் அவன் மட்டும் தான் என்னையே பார்த்து கிட்டிருந்தான்.  எனக்கு பத்து வயசு அவனுக்கு ஒரு இருபத்தி அஞ்சு இருக்கும்.  எங்கிருந்தோ வண்டியில வந்து இறங்கினான். அவனுடைய அப்பா அழுது கிட்டே வெளியில வந்து இவனை கட்டிகிட்டார். அவனுடைய வீடு தான் எல்லாமே தல கீழா இருந்தது. யாரோ பொம்மை வீட்டை ஆட்டினா மாதிரி ஆட்டிருப்பாங்கன்னு நினைக்குறேன்.  அவனோட அம்மாவும் தங்கச்சியும் அந்த உடைஞ்ச வீட்டுக்குள்ளதான் தூங்கிகிட்டிருந்தாங்க போல இருக்கு. சின்ன பசங்க யூனிஃபார்ம் போட்டுதான் பார்த்து இருக்கேன். இன்னிக்கு இவன் வீட்டுக்கு பெரிய ஆளுங்க எல்லாம் யூனிஃபார்ம் போட்டு கிட்டு வந்தாங்க.  சில பேரு காக்கில போட்டிருந்தாங்க சில பேரு வெள்ளைல போட்டிருந்தாங்க.  வெள்ளை யூனிஃபார்ம் போட்டிருந்தவங்க தான் அவனோட அம்மாவையும் தங்கச்சியையும் ஒரு கட்டில் இல்ல அவரு ஏதோ சொன்னாரே ஆம்…. ஸ்டெச்ர் அதுல வச்சு… ஐ அதுல அப்படி யாராவுது வச்சு தூக்கினா எப்படி இருக்கும்.  ஆனா அவன் மட்டும் ஏன் என்னை அப்படியே மொறைச்சி பார்க்குறான்.  அவன் அழுகல.. நல்ல பையன். கலர் கலரா காரு வந்த்து.. வெள்ளை… நீலம்..

நேத்திக்கு வெள்ளை வேனுல அவனோட அம்மா தங்கச்சிய கூட்டிட்டு போனாங்க இல்லை இன்னிக்கு கருப்பு வேன்ல கூட்டிட்டு வந்தாங்க. எல்லாரும் கூட்டம் கூட்டமா நின்னாங்க.  ஒரே அழுகுற சத்தம்.  சின்ன பசங்க நாம அழுதா எப்படி திட்டுறாங்க. இப்போ இவங்களே அழுகுறாங்க.  ஷேம் ஷேம்.  புதுசா பெரிய மாலையெல்லாம் இருந்தது.. வாசனை கும்முனு இருந்தது. அங்கே பத்தி பொறுத்தி வச்சிருந்தாங்க.  ஒரு நாளைக்கு ஒரு பத்தினு நானெல்லாம் பொறுத்தி இருக்கேன். இவங்க மொத்த பாக்கட்டையும் பொறுத்தினாங்க.  பொகை கும்முனு சினிமால வரா மாதிரி வந்தது. இந்த வாசனையும் நல்லா தான் இருக்குது. சந்தன வாசனை.. அப்புறம் எல்லாம் கலைஞ்சு போய்ட்டாங்க. இன்னிக்கு அவனோட வீட்டுல நல்ல சாப்பாடு போட்டாங்க. அவன் மட்டும் நைட்ல என்னை கூப்பிட்டான். நான் அவன் பக்கம் போனேன். என் கிட்ட எதுவுமே பேசல. கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு என்னை அவன்கூடவே இருக்க சொல்லி கூப்பிட்டான்.  எனக்கு வேற வேலை எதுவுமே இல்லை. நானும் சரின்னு ஒத்துகிட்டேன்.

இது தான் பெங்களூரா.. நல்லா இருக்கு.  அவனோட வீட்ல யாருமே இல்லை. நான் மட்டும் தான் அவன் கூட. என்னை எங்கையுமே தனியாவே அனுப்ப மாட்டான்.அவன் கூடவே வச்சு இருப்பான். ஆனா நான் அவன் கூட இருக்கிறது யாருக்குமே தெரியாது. அவனுக்கு என்னை விளையாட வச்சு பார்க்குறதுன்னா அப்படி பிடிக்கும். எப்பையுமே அவனோட லேப்டாப் இல்லைனா கம்ப்யூட்டர்ல வச்சு விளையாட சொல்லுவான். அவன் வேலைக்கு போனா கூட என்னை ஒளிச்சு ஒளிச்சு கூட்டிட்டு பொயிடுவான்.  அவனோட ரூம் எல்லாம் ரொம்ப அழகா இருந்தது. அவனோட டேபுள், ஆஃபீஸ் வரன்டா, சோஃபா எல்லாத்து மேலையும் குதிச்சு குதிச்சு விளையாடுவேன் ஆனா யாரும் இல்லாதப்போ தான். யாராவுது பார்த்திட்டா திட்டுவாங்க இல்லை. தினம் ராத்திரி மட்டும் என்னோட மடியில படுத்து தூங்கனும்னு அடம் பிடிப்பான். 25 யிர்ஸ் பாய் ஒரு டென் யிர்ஸ் பாயோட மடியில படுக்கனுமா. நானும் சரின்னு சொல்லுவேன். சில நேரம் என்னை இருக்கி கட்டி பிடிச்சிகிட்டு தூங்குவான்.  அவனுக்கு ஃப்ரென்ட்ஸ் ரொம்ப கம்மி. என் கிட்ட மனசு விட்டு பேசுவான்.  நிறைய ஐஸ் க்ரீம் வாங்கித்தருவான். நான் தான் அவனோட க்லோஸ் ஃப்ரென்டுன்னு சொல்லுவான். அது தான் அவ்வளவு ஐஸ்க்ரீம் வாங்கி தந்தான்.

 

ஒரு நாள் ஒரு பார்க்குக்கு கூட்டிட்டு போனான். ஐ இங்க எவ்வளவு க்ரீன் கலர் செடிங்க. கலர் கலர் பூ கூட. நான் அந்த பார்க்ல சருக்கு மரம் இருந்தது ஏறி ஏறி விளையாடினேன். அவன் இவ்வளவு நாள் என் கூட தான இருந்தான் ஆனா எப்பவுமே அந்த ஃப்ரென்டை பத்தி சொல்லவே இல்லை. அவ தான் சந்தியா. நான் அவளை அவனோட ஆஃபீஸ்ல வச்சு பார்த்திருக்கேன். ஆனா அவளும் இவனோட ஃப்ரென்டுனு சொன்னதே இல்லை. பார்க்குக்கு அவளையும் வர சொல்லி இருக்கான். எனக்கு ஒரே தூக்கமா வருது. ஆனா பார்க்ல நிறைய விளையாட இருக்கு. அவ வந்ததும் என்னை மறை முகமா போக சொல்லி சொன்னான். நான் தூங்கிட்டேன். இது கனவான்னே தெரியல.. பார்க்குல நிறைய மரம் இருந்தது.  இந்த மரம் மட்டும் வித்தியாசமா இருந்தது. ஒரு தேன் கூடு அதுல தேனி இல்லை. நேரா போய் வாயை வச்சு தேன் குடிக்கலாம். குடிக்க குடிக்க தேன் வந்துகிட்டே இருந்தது. தேன் கூட்டுக்கு கீழையே ரெண்டு மாம்பழம் இருந்தது. ரெண்டையுமே சேர்த்து சேர்த்து சாப்பிட சுகமா இருந்தது. கொஞ்ச நேரத்துல எல்லாம் சோனு மழை. நான் ஃபுல்லா நனஞ்சுட்டேன்.  இந்த காட்டுல என்னை விட்டுட்டு தனியா பொய்ட்டான். எனக்கு பயமா இல்லை. மழை வந்ததும் சோர்வா இருந்தது தூங்கிட்டேன். காலைல இருந்து விளையாடினேன் இல்ல. நான் ஆனா ரொம்ப நாளா தூங்கிட்டேன். அவனும் என்னை எழுப்பவே இல்லை.  இப்போல்லாம் வேலைக்கு போகும்போதுகூட என்னைக் கூட்டிட்டு போக மாட்டேங்குறான். பிலடி ஃபூல். அவனுக்கு நிறைய ஃப்ரெண்ட்ஸ் கிடச்சுட்டாங்க போல இருக்கு. எனக்கு கோபம் இல்லை. நான் வீட்டுலையே தூங்கிடறேன். இப்போல்லாம் எப்போவாவதுதான் அவன் என்னைக் கட்டிப் புடிச்சு தூங்குறான்.

ஆனா அன்னிக்கு சந்தியா வந்தா.. அவசர அவசரமா இவன் வெளிய போனான். நான் இங்க இருக்கிறது அவளுக்கு தெரியாது இல்லை.  அவ அவனை கட்டிப் புடிச்சு ஓன்னு அழுதா. ரெண்டு பேரும் என்னமோ பெசினாங்க. அப்புறம் இவன் என்னையும் கூட்டிகிட்டு ஊருக்கு போனான். உடைஞ்சு இருந்த வீடு திரும்பி சரியா பொயிடுச்சு போல இருக்கு. அவனோட அப்பா அவனை சத்தம் போட்டாரு. திட்டினாரு. கூடவே சந்தியாவும் வந்து இருக்கா போல இருக்கு. ஆனா போகும்போது என்னை இங்கயே விட்டுட்டு பொயிட்டான். அவனுக்கு என் ஞாபகமே இல்லை. ரெண்டு மாசம் கழிச்சுதான் வந்தான். நான் வழக்கம் போல விளையாடிகிட்டு இருந்தேன். ரோஜாப்பூ மாலை வாசனை. சந்தனம் பத்தி கும்முன்னு இருந்தது. வந்தான். நிறைய பேரு அழுது கிட்டு இருந்தாங்க. இவன் என்னை பார்க்கல.. ஆனா அழுகல.. ம்ம்ன்னு இருந்தான். சத்தம் போட்டா அவுங்க அப்பா தூங்கிகிட்டு இருந்தவரு எழுந்திடுவாறில்ல.  ஆனா அது மத்தவங்களுக்கு தெரியல. நைட்டு எல்லாரும் தூங்கின போது வந்தான். நான் விளையாடிகிட்டு இருந்தேன். ரொம்ப நாள் கழிச்சு என் மடியில தூங்கனும்னு ஆசை பட்டான். கட்டி புடிச்சு கிட்டான். மடியில படுத்தான். என்னென்னவோ பேசினான். எனக்கு புரியல மடியில போட்டுகிட்ட நான் தட்டி கொடுத்தேன். அவன் பேசுறது நிற்கல. சந்தியா திடீர்னு வந்துட்டா. எங்களை பார்த்ததும் பயந்துட்டா…

 

“டோன்ட் வொரி வென் த சப் கான்ஷியஸ் ஃபெயில் டு மூவ் அலொங்க்

வித் டைம் சச் அப்நார்மாலிட்டீஸ் அக்கர். ஸ்லைட்லி ஸ்கீஸோஃப்ரீனிக். இது எல்லாருக்குமே இருக்கிற வியாதிதான். சிலருக்கு கொஞ்சம் அதிகமா இருக்கும். அவ்வளவுதான்.  தான் அதிகமா அனுபவிச்ச அந்த பத்து வயச இப்போ இருக்கக் கூடிய பிசில ரொம்ப மிஸ் பண்றார் உங்க ஹஸ்பன்டு. மேலும் லாஸ் ஆஃப் ஃபேமிலி மெம்பர்ஸ். உங்களோட சப்போர்ட் தான் அவருக்கு ரொம்ப தேவை. இந்த டேப்லட்ஸ் எடுத்துக்க சொல்லுங்க.  அவரை தனியா விட்டா தான் இந்த ஸ்டேட் ஆஃப் மைன்டுக்கு போயிடுவாரு. பத்திரமா பார்த்துக்குங்க”

 

Advertisements

‘தொலை’ பேசி

அந்த ஃபோன் மட்டும் வரலைன்னா என் வாழ்க்கை எப்படியோ இருந்திருக்கும். இந்தத் தொலைபேசி எண் அவளுக்கு எப்படி கிடைத்தது?

கல்லூரியின் கடைசி ஆண்டின் கடைசி நாள். நீங்க எல்லாரும் என்ன செஞ்சீங்கன்னு கேட்டா எல்லார் மனசுமே பாரமாத்தான் இருக்கும். இன்றைக்கு அது ரொம்பவே பாரமா இருக்கு.

காலேஜ் படிக்கிற வரைக்கும் எந்த அவளுக்கும் இடம் கொடுக்காமல் லைஃப ரொம்பவே ஜாலியா அது வர போக்குல எடுத்துகிட்டு எவ்வளவு நல்ல பையனா இருந்தேன். அதனால தானே ஃபர்ஸ்ட் இயர் படிச்சிகிட்டு இருந்த அவ வந்து என்னோட கடைசி நாள் அன்னிக்கு ப்ரொபோஸ் பண்ணப்ப – ” உனக்கு இப்போ என்ன வயசு.. ஒரு 18 இருக்குமா மனித உடல் காந்தமா செயல் படுற வயசு.. உன்னோட உலகம்…மிஞ்சிப்போனா இந்த காலேஜ், உன் ஃப்ரெண்ட்ஸ், நாலஞ்சு பழைய புக்ஸ் அவ்வளவு தானே.. இன்னும் உலக்த்துல நீ பார்க்க வேண்டியது நிறைய இருக்கு. நீ ஒன்னு பண்ணு காலேஜ் முடி அப்புறம் ஒரு வருஷம் எங்கையாவது வேலை பண்ணு. அதுக்கு அப்புறமும் என் மேல லவ்வு இருந்தா சொல்லு நான் ஏத்துக்குறேன்” என்று வெறித்தனமா அட்வைஸ் கொடுத்திட்டு வந்தேன்.

அப்படி இருந்த நான் போன வருஷம் அவ ஃபோன் பண்ணி “வணக்கம் சீனியரே… அஞ்சு வருஷம் எனக்கு பஞ்சா பறந்திடுச்சு. ஆனா இன்னும் என் மனசுல பத்திகிட்ட நெருப்பு அனையல… நான் இன்னும் உங்களை மறக்கல….நீங்க எப்படி? இப்பவாவது நினைப்பீங்களா… இல்லை திரும்பியும் நீ பார்க்கவேண்டிய உலகம் நிறையா இருக்குன்னு கதை சொல்லுவீங்களா? சீனியர்… உலகம் எவ்வளவு பெரிசா வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம் ஆனா என் உலகம் முழுவதும் நீங்க மட்டும் தான் நிறைஞ்சு இருக்கீங்க.” என்று எதிர் பாராத நேரத்தில் சொல்லும்போது எனக்கென்று ஒரு அவள் கிடைத்து விட்டாள் என்று நினைச்சு எவ்வளவு சந்தோஷப்பட்டோம். என் மேல அவ வச்சிருந்த தீராத காதலை யார் மறுக்க முடியும். அந்த காதல் எனக்கு தெரியாமலேயே நான் எங்கையோ போய் செட்டில் ஆயிருக்கக் கூடாதா…

இப்போ அதே காதலைக் காரணம் காட்டியே “உன் மேல இருக்கிற அளவுக்கு என் வீட்டுக்காரங்களையும் நேசிக்கிறேன். கொஞ்சம் டைம் கொடு”ன்னு ஃபோன்லையே கேட்டா. சரி அதைத்தான் ஒத்துகிட்டேன். திரும்பி போன் வாரம்  ஃபோன் பண்ணி “என்னை மறந்திடு”னு ஒரே வார்த்தைல சொல்லிட்டு வச்சா இந்தக் காதல் அவ்வளவு சுலபமான விஷ்யமா ஆயிடுச்சா என்ன? ஒரு வருஷம் கொஞ்சம் பயமா இருந்தாலும் அங்க இங்கன்னு சுத்தினோம். ஆனா அதிக நேரம் அளவளாவினது, சண்டை போட்டது எல்லாமே இந்த ஃபோன்ல தான். அவ நினைச்ச நேரத்துக்கு ஃபோன் எடுக்கலைன்னா அதுக்குன்னு ஸ்பெஷல் சண்டை. ஒவ்வொரு சண்டையிலும் தான் எங்கள் உறவு ரொம்பவே பலுப்பட்டது. இப்போ மறந்திடுன்னு ஒரு வார்த்தைல சொல்லிட்டாளே. மறந்தே தீர்க்க வேண்டிய கட்டாயத்துல கொண்டு வந்து விட்டு விட்டாளே.

ஒரு வாரமா அவகிட்ட இருந்து தகவல் இல்லையேன்னு அவளோட காதலை எவ்வளவு கரிச்சு கொட்டினேன்.  அவ மறந்திடுன்னு சொன்னா அதுதான் கடைசி வார்த்தையா.

ஆனா இவளுக்கு எப்படி என் நம்பர் தெரியும். அவள் கூட வேலை பார்க்கிறவள். ஆம் அவள் தான் இன்று காலை ஃபோன் பண்ணி அந்தச் செய்தியைச் சொன்னாள். ஏதோ…  உடம்பு சரியில்லைன்னு ஆஸ்பித்திரியில அட்மிட் ஆயிருந்த அம்மாவை பார்க்கப் போய்கிட்டு இருந்த அவளுக்கு போன வாரம் ஆக்ஸிடெண்டாம். ஸ்பாட்லையே….. .

இந்த ஃபோன் மட்டும் வரலைன்னா என் வாழ்க்கை……………:(

புதிராய்ப் போன கனவுகளோடு மூன்றெழுத்து கெட்ட வார்த்தை என்ற சிறுகதை (சிறுகதைன்னா என்னன்னே தெரியாத வயசுலன்னு வச்சுக்கூங்களேன்.. இன்னும் படிச்சுகிட்டு தான் இருக்கேன்:(  ) மூலம் என்னுடைய அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள நினைத்து இந்த வலைப்பூவைத் துவங்கினேன்.  இதற்கு இப்பொழுது மத்திய அரசுப் பணியில் இருக்கும் தியாகராஜனுக்கு தான் பல கோடி நன்றிகள் சொல்ல வேண்டும்.. அவர்தான் என்னை இந்த உலகுக்கு அறிமுகப் படுத்தினார்.

புதிய அனுபவங்கள்,  இனிய நட்புகள்..:)  என்னிடம் இருந்து எதிர்பார்க்கும் நலம் விரும்பிகளின் எண்ணிக்கைகளும் அதிகரிக்கத் துவங்கியது…  மீண்டும் மீண்டும் தோல்விகள் என்னும் பாடங்களின் சாம்பல்களுக்குள் புழுவாய் படிக்க நேர்ந்ததால் இவர்களோடும் தொடர்புகள் விடப்பட்டன… மிகச்சிலராய் சென்ஷி, முத்தக்கா என்று இரு பதிவர்களோடு மட்டுமே எனது வட்டம் சுருங்கியது… இவர்களே வலையுலகோடு எனது உறவு இன்றும் நீடிக்க பாலமாய் அமைந்தவர்கள்

எனது மூன்றாவது நேர்முகத் தேர்வின்போது எனது பார்வையில் பாலபாரதி ஏற்படுத்திய பரிமாணங்களை மறைக்க முடியாது… ஆறாவது முயற்சியில் தோல்வி பெற்றபின் அவருடைய ஊக்குவிக்கும் வார்த்தைகளை இன்னும் மறக்க மாட்டேன்.

ஏழாவது.. என்னுடைய கடைசி படையெடுப்பின் போது வாழ்ந்து வந்த அஞ்ஞாத வாச காலங்களிலும் தமிழ் இலக்கிய பாடங்களுக்கு சென்ஷி திரட்டித்தந்த குறிப்புகளும், பதிவுகளும் நிச்சயம் என்னை நெகிழ வைத்தது. ஒரே ஒரு முறைதான் அவரை பார்த்து இருக்கிறேன்.  சோர்வான பொழுதுகளில்  சேட் செய்யும் நேரங்களிலும் அவருடைய வார்த்தைகளின் கதகதப்பும் என் வெற்றியில் முக்கிய பங்கு வகித்து உள்ளது.

எல்லாம் முடித்து வெற்றியின் கனியை பறித்து வரும்பொழுது அதன் சுவையைப் பகிர வலையுலகில் எனக்கென்று யாருள்ளார் என்று நினைக்கையிலும்… என்னையும் ஒரு மனுசனா மதிச்சு எனக்காக பதிவு போட்ட சென்ஷிக்கும், என்னை வாழ்த்தி எனக்கென்று தேன்கிண்ணத்தில் பாடல் வழங்கிய முத்தக்காவுக்கும்,  அந்தப் பாடலைத் தேர்ந்தெடுத்து கொடுத்த ஆதவனுக்கும் (உன்னை இன்னும் மறக்கவில்லை தல).. அதை படித்துவிட்டு என்னை கைபேசியிலும், என் வலைப்பூவிலும் என்னை வந்து வாழ்த்திய விருந்தினர்களுக்கும்… என் அண்ணன் பாலபாரதிக்கும்.. எனது போலீஸ்  சல்யூட்…

இனி இருக்கும் வேலைப்பளுவினூடேயும் நான் சந்திக்க இருக்கும் பல சவால்களையும், சந்தேகங்களையும் உங்களோடு (இனியாவது) பகிர முடியும் என்று நம்புகிறேன்…. நன்றி நண்பர்களே…

பி.கு:)  அந்த ஃபோட்டோவுல இருக்கிறது நான் தானாம் அம்மா சொன்னாங்க..:)))

மைனி நல்லா இருக்கீகளா?  பார்த்து எம்புட்டு நாளாச்சு பிள்ளைள் எல்லாம் பள்ளிக்கூடம் போயிருக்கோ..  என்னத்த சொல்ல வாக்கப்பட்டு போன இடத்துல கண்ணைக் கசக்கிகிட்டு வரக்கூடாதுன்னு எவ்வளவு தான் பார்த்து பார்த்து கண்ணாலம் முடிச்சாலும்.. வெங்காயம் நறுக்கும் போதாவது கண்ணு கலங்கத்தேன் செய்யுது.. என் வூட்ல அவுக பாடத்தான் சொல்லுதேன்.. தவசுப்புள்ளைய கண்ணாலம் பண்ணா கண்ணு கலங்காம இருக்க முடியுமா..? வருஷம் பத்தாவது அவுகளும் இன்னும் வீடு வீடா போயி சமச்சு கொட்டிகிட்டுதேன இருக்காக. இப்பொகூட முக்குவீட்டு சரசு இல்லை அவுக ரெண்டாவது மகனுக்கு நிச்சியதார்த்தமா அதுக்குதேன் வந்தோம்.  வீட்டுக்கு அஞ்சு புள்ளைக இருந்தா எங்க பொழப்பு ஏதோ ஓடிகிட்டு கிடக்குது.. அவ மவ சடங்கானதுல ஆரம்பிச்சுது, பொறகு மூத்தவன் கிட்டினன் கண்ணாலம், அவ மவ கண்ணாலம், அப்புறம் அவுக தல பேத்தி காது குத்து, மொட்ட போடறதுன்னு வருசத்துக்கு ஒரு விசேஷமாவது வந்துடுதுல்ல..

 

அது சரி உங்களுக்கு ஒரு விசயம் தெரியுமா அவ மூத்த மருமவ முத்தம்மா இல்ல போன தடவ பிள்ளை காது குத்துக்காக வந்திருதாவல்ல அப்பதேன் மருந்த குடிச்சுப்புட்டாளாம்… யாருக்கும் இத சொல்லவே இல்ல மைனி சொன்னா மானம் போகிடுமில்ல.. மேட்டாஸ்பித்திரில்ல அங்கதேன் அவுகளுக்கு காய்ச்சலுன்னு கூட்டிகிட்டு போயிருந்தப்போ இளையவன், மவான்னு மொத்த குடும்பமும் வந்திருந்தாவ என்னன்னு கேட்டதுக்கு ஏதோ மயக்கமா இருந்துதுன்னு சொல்லிகிட்டே விழுந்துட்டா வேல அதிகமானதால ப்ரசருன்னு சொன்னாவ.. ஆனா ரெண்டு நாளு கழிச்சுதான் டிஸ்ஜார்ஜு பண்ணாகளாம்.  நான் தேன் சும்மா கெடக்காம ஆஸ்பித்திரில வேல பாக்கவுக கிட்ட கேட்டதுக்கு இப்படின்னு சொன்னாக..வூட்ல அத்தனை பேரு இருந்தும் எல்லாரும் துணியெடுக்க கடைக்கு போயிருந்த நேரம் பார்த்து இப்படி பண்ணிபுடுச்சாம்.  அவ மாமனாரு உடம்பு சரியில்லன்னு வூட்லயே இருந்திருக்காரு.. தண்ணி குடிக்க அடுப்படிக்கு போனா மயங்கி கிடந்திருக்கா… உடனே ஃபோனப் போட்டு அம்புட்டு பேரையும் வரவச்சு காப்பாத்திட்டாக..

ம்ம்..  என்னத்தன்னு சொல்ல.. செவத்த பொண்ணா வேணும்னு நகை நட்டு இல்லாட்டிலும் பரவாயில்லன்னு தேடித் தேடி முடிச்சாக.  சும்மா சொல்லக்கூடாது மருமவன்னா அப்படி வேணும்னு தான் ரெண்டாவது மயனுக்கும் தேடு தேடுன்னு தேடுனாவ.. முகஞ்சுளிக்காம வேல பாப்பாத்தா.. என்னதேன் முகஞ்சுளிக்கலனாலும் இப்படியா வசக்கி எடுப்பாவ.. அதுலயும் அவ மவா இருக்கா பாரு ராட்ச்சசி.. அங்க ராஜ்ஜியமே பிள்ளைகளுதுதான… ஒரு வார்த்த யாராவது சொல்லிட்டா வீலு வீலுன்னு வருவா பாக்கணும்.. அப்பாவும் அம்மாவும் அதுகளுக்கு பயந்துதேன் கெடப்பாக.  இப்படித்தான் சரசு நாத்தானா இருக்கால்ல சுப்பு அவ மவகிட்ட அண்ணாச்சி அதான் கிட்டினன் அப்பா தப்பா நடந்துக்க  முயற்சி செஞ்சு இருக்காரு.  வெளில தெரிஞ்சா நம்ம அண்ணன் மானமில்ல போகும்னு நல்ல விதமா பிள்ளைள் கிட்ட சொல்லி புத்தி சொல்லச் சொல்லலாம்னு வந்திருக்கா அப்பவும் அவ மகா தான் யாரப்பாத்து என்ன் பேச்சு பேசுதன்னு ஒரே கூப்பாடு போட்டு விரட்டி அடிச்சிருக்கா அதுக்கப்புறம் அப்பனை என்னச்சத்தம் போட்டுதுகளோ தெரியல இப்போ ஒழுங்கா இருக்காராம். இத்தனை வயசுக்கு மேலயும் அவருக்கு அப்படி ஒரு புத்தி…

 

முத்தம்மா ஆத்தாதான் கூப்பாடு போட்டு அழுகுதா.. பெரிய குடும்பமா இருந்தாலும் இவுக கிட்டயா மாரடிக்கப்  போறா… மாப்புள்ளைக்கு சேலத்துல மில்லுல வேலையாச்சேன்னு கட்டிக்கொடுத்தேன் ஆனா இங்க வரும்போதெல்லாம் அம்மா வீட்டுக்குகூட அனுப்பாம வசக்கி எடுக்காகன்னு அழுகுதா… நகை பணம்னு எதிர்பார்க்காம இருந்தாவளேன்னு கட்டிக்கொடுத்தேன்.. இப்போ கொளுந்தமாருக எங்க தங்கச்சிக்கு அப்படி செஞ்சோம் இப்படி செஞ்சோம்னு குத்திக் குத்தி பேசுறானுகளாம்.. அப்படி ஏதோ சொல்லிப்புட்டாகன்னுதான் சாகப்பாத்திருக்கான்னு ஒரே அழுக.. அப்படியும் கண்ணாலத்தப்போ இல்லாத பேச்சு இப்பவா மூணு வருசம் கழிச்சு புள்ளப் பெத்தப் பொறகா வரும்… எனக்கு ஒன்னும் புரியல.. அவளும் என்னத்தன்னு செய்வா என்னதான் இவளை நல்லா பாத்துகிட்டாலும் தம்பி தங்கச்சிய பகைக்கக் கூடாதுன்னு இவா அவுகளப்பத்தி என்னத்த சொன்னாலும் ஒன்னும் கண்டுக்கிட மாட்டானாம். இப்படியா பொண்டாட்டி கொறைய கேக்காத ஆம்பளையா வந்து வாய்ப்பான்.  ஆனாலும் கைப்புள்ளைய வுட்டுட்டுப் போவணும்னு நினைக்குற அளவுக்கு அவளுக்கு சோதன வந்திருக்கு பாரு..

இப்பொ என்ன நடந்துச்சோ என்னவோன்னு தெரியல இப்பல்லாம் அவ கூடவேதான் அலையுதானாம்.  போன ஒரு வருஷமா தான் அப்பா அம்மா வூட்டுக்குக்கூட தனியா விடறது இல்லயாம் வந்தா கையோடவே கூட்டிகிட்டு போறானாம்.  எப்படியோத்தா நல்லா இருந்தாகன்னா சரி.  என்னதேன் காலம் மாறினாலும் பொம்பளப்பிள்ளைகளுக்கு வர சோதன மட்டும் மாறவா போகுது… இதுகளா சோதனயதாண்ட பழக்கப் படுத்திகிட்டாத்தான் உண்டு.  சரித்தா நேரமாவுது விசேஷ வூட்ல எல்லாருக்கும் காபி கலக்கணும் தேடுவாக.  அண்ணன் வந்தா கேட்டேன்னு சொல்லு.

ஆமாங்க இன்றைக்கு சென்னைப் பதிவு டெக்கன் க்ரானிகலைப் படிச்சா விவரம் புரிஞ்சிருக்கும்…

அதாவது கோவை சர்வஜனா பள்ளிக்கு 1925ல போன பெரியார் அங்க உள்ள விருந்தாளிகள் புத்தகத்துல “கடவுள் இப்பள்ளிக்கூடத்திற்கு மேலும் மேலும் அபிவிருக்தியைக் கொடுக்கட்டும்”னு எழுதி கையெழுத்து போட்டு இருக்காராம்.  இதை அவரது இயக்கித்தின் காரணமாக அந்தப் பள்ளிக்கூடத்து நிர்வாகிகள் (அவர்களும் நாயக்கர் என்ற பின் குறிப்பு வேற அந்த செய்திக்கு) மறைமுகமா வைத்து இருந்ததா அந்த செய்தித் தாள்ல போட்டு இருக்கு.

நான் பெரியாரை அவ்வளவா படிச்சு இல்லைனாலும் நான் புரிஞ்சு வச்சுகிட்டது அவரோட எதிர்ப்பு மூட நம்பிக்கைகள்க்கு மட்டும் தான்னுதான்.  ஆனால் அவர் கடவுளுக்கும் எதிரின்னு பேசிகிட்டு இருக்குறவங்க இதுக்கு என்ன பதில் சொல்றாங்கன்னு தெரியல. !!!

அட அந்த ப்ரியாவுக்கு என்ன கள்ளத்தனம் . எந்த ப்ரியான்னு கேட்குறீங்களா அதாங்க ‘மின்சார கனவு’ல கன்னிகாஸ்த்ரியாகப் போறேன்னு சொல்லுமே அதுதான்.  அதுக்காக நம்ம வைரன் எவ்வளவு அழகாக இந்த வரியைத் தேடிப்போட்டு இருக்காரு.  ஆமாங்க அவரு நிச்சயமா திருக்குறள்ல இருந்துதான் இதைப் போட்டிருப்பாரு.  குற்றங்கடிதல் அதிகாரத்துல ஒரு குறள்

காதல காதல் அறியாமை உய்கிற்பின்

ஏதில ஏதிலார் நூல்.

அதாவுதுங்க ஒரு அரசன் தான் கடிய வேண்டிய குற்றங்கள் என்னென்னன்னு சொல்லும் போது கடைசில இப்படி முடிக்குறாரு. தனக்கு விருப்பமானவற்றை அந்த அரசன் அந்த விருப்பத்துக்குக்கூட தெரியாம நுகர வல்லவன் ஆனால் அவனை பகைவர்கள் அழிக்க வழியே இல்லைன்னு சொல்றாரு.

அவரு குற்றம்னு இந்த அதிகாரத்துல சொல்றது 6 அவை செருக்கு, சினம், காமம், கஞ்சத்தனம், மானம், உவகை…  இதுல கஞ்சத்தனம், மானம், செருக்கு இவற்றோட தீமைகளைப் பற்றி 8வது 9வது குறள்ல விளக்கினவரு கடைசி குறளை இப்படி அமச்சிருக்காரு.  அதாவது கோபம், காமம், உவகை மூன்றும் முற்றிலும் அழிக்க முடியாததால அந்த மூன்றையும் அந்த மூன்றுக்கும் அறியாம நுகர வேண்டுமாம்.  இதை நான் சொல்லல நம்ம  பரிமேல் அழ்கர் சொல்றாரு.  நல்லா இருக்கு இல்லை.

அப்போ சாமியாரா போகனும்னு நினைக்குற ஒரு பொண்ணு காதலிக்க ஆரம்பிச்சா அவ மானம் அவளோட கொள்கை அழியாமல் காக்கப்படணும்னா இப்படித்தான அந்த காதலுக்கே அறியாமல் நுகர வேண்டியதா இருக்கும்.  வைரன் சரியான முறையில வார்த்தைகளைத் தேடிப் பொறுக்கிதானே எழுதி இருக்கான். அவனுக்கு என் மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்.  இப்போ அந்த பாட்டைக்கேட்கும்போது அந்த பெண்ணுக்குள்ளேயே நம்மால போய்வர முடியும் இல்லையா?

இதோ ஆஸ்கார் விருது பெற தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டிருக்கும் ஏ. ஆர். ரகுமானுக்கு எனது நண்பன் அவரது சாதனைகளை வைத்து எழுதிய ஒரு சிறு கவிதை.  உங்கள் பார்வைக்காக. ஆங்கிலத்தில் முன்னுரை இருந்தாலும் கவிதை தமிழில்தான் குழம்பிவிட வேண்டாம்.

எனது மனங்கவர்ந்த தொலைக்காட்சி விளபரங்களைப் பார்க்க

இங்கே க்ளிக்குங்கள்